EST – strefa czasowa czasu wschodnioamerykańskiego

Jeśli kiedykolwiek podróżowali Państwo za granicę, zapewne znają Państwo dezorientujące skutki jet lag oraz proces dostosowywania się do innego czasu w innym kraju. To dziwne uczucie, gdy uświadamia się sobie, że można – dosłownie – podróżować w czasie: jeśli wyruszają Państwo z Paryża lub Londynu do Phoenix lub San Francisco, dotrą Państwo na miejsce wcześniej niż wyruszyli. Natomiast jeśli lecą Państwo do Tokio lub Władywostoku, doganiają Państwo jutro, ponieważ Japonia i Rosja znajdują się o jedenaście stref czasowych przed Europą. Brzmi szalenie, prawda? Jednak strefy czasowe zostały ustanowione z wielu różnych powodów społecznych, prawnych i handlowych. Strefy czasowe ustalono w celu określenia południa na całym świecie; ze względu na obrót Ziemi południe przypada o różnych porach w różnych miejscach na świecie. Aby śledzić upływ czasu na całej planecie, kraje stosują określone strefy czasowe. Prawdę mówiąc, utrzymywanie tego samego czasu jest bardzo pomocne dla krajów i osób, które prowadzą wspólną działalność gospodarczą oraz realizują razem różnego rodzaju inne przedsięwzięcia. Z tego powodu strefy czasowe zazwyczaj pokrywają się z granicami państw lub regionów (choć zdarzają się tu ciekawe wyjątki).

Czym zatem są strefy czasowe, w jaki sposób są ustalane i jak oblicza się czas na całym świecie?

Mówiąc najprościej, wszystkie strefy czasowe są definiowane przez uniwersalny czas koordynowany (UTC), który stanowi standard czasowy. Jednak większość osób nie wie dokładnie, czym jest strefa czasowa, i może również nie wiedzieć, czym jest UTC. W rzeczywistości większość osób błędnie uważa, że znajduje się w strefie czasowej UTC, podczas gdy w rzeczywistości przebywa w strefie czasowej GMT. Sytuacja staje się jeszcze bardziej zagmatwana, gdy weźmie się pod uwagę, że na biegunie północnym i południowym nie ma żadnych stref czasowych, a astronauci kierują się czasem GMT niezależnie od tego, gdzie się znajdują… Zacznijmy więc od początku i wyjaśnijmy, czym są strefy czasowe, czym jest UTC i do czego służy, a następnie przeanalizujmy strefę czasową EST, która obejmuje kilka krajów i głównych miast w obu Amerykach. A jeśli szukają Państwo ciekawostek dotyczących stref czasowych, koniecznie przeczytajcie całą stronę – na końcu wpisu zamieściliśmy listę dziwnych i fascynujących faktów na ten temat.

UTC i przesunięcie czasu UTC: czym one są?

Skrót UTC oznacza uniwersalny czas koordynowany (Coordinated Universal Time). Jest to standard stosowany do pomiaru czasu na całym świecie; wywodzi się on z GMT, czyli czasu średniego Greenwich (Greenwich Mean Time), który niegdyś był jedynym standardem czasowym mierzonym na południku zerowym (0° długości geograficznej), UTC określa obecnie standard czasu „godziny zerowej” i jest często mylony z GMT, które jest strefą czasową, a nie standardem czasu. Może to brzmieć nieco zagmatwane, ale proszę spojrzeć na to w ten sposób: choć oba terminy odnoszą się do dokładnego czasu na długości zerowej, UTC jest standardem, a GMT – strefą czasową.

Wszystkie strefy czasowe na świecie są wyrażone jako wartość UTC plus lub minus pewna różnica czasowa (zazwyczaj jedna lub więcej godzin). Wszystkie lokalizacje położone na zachód od długości zerowej będą miały przesunięcie ujemne, a te położone na wschód – przesunięcie dodatnie.

Na przykład czas wschodnioamerykański (EST), obowiązujący w obu Amerykach, to UTC-05:00, podczas gdy czas obowiązujący w Azji Środkowej to UTC+05:00.

Ta różnica w stosunku do czasu UTC stanowi przesunięcie względem UTC. W przypadku strefy czasowej czasu wschodnioamerykańskiego (EST) czas ten jest opóźniony o 5 godzin w stosunku do czasu UTC. Różnica ta wynosi zazwyczaj jedną lub więcej pełnych godzin, jednak istnieją kraje, w których wynosi ona 30 minut (na przykład Indie), a nawet 45 minut (na przykład Nepal). 

I choć istnieje wiele krajów, których terytorium obejmuje kilka stref czasowych (Rosja obejmuje aż 12 z nich), są również kraje, które stosują tylko jedną strefę czasową pomimo rozległości swojego terytorium (na przykład Chiny). Innymi słowy, choć większość krajów na świecie stosuje strefy czasowe odpowiadające ich uwarunkowaniom geograficznym, czasami decyzje dotyczące stref czasowych mogą mieć charakter czysto polityczny – lub, jak w przypadku Francji posiadającej liczne terytoria na całym świecie, po prostu dziwaczny ze względów historycznych.

Krótka historia czasu wschodnioamerykańskiego (EST)

Większość krajów zachodnich nie wyobraża sobie mierzenia czasu bez dzisiejszych standardów, ale czy wiedzą Państwo, że strefa czasowa EST powstała zaledwie kilka wieków temu?

Przez miliony lat ludzie mierzyli czas, korzystając z zasobów naturalnych, takich jak słońce czy księżyc. Zarówno starożytni, jak i mieszkańcy XVIII wieku codziennie obserwowali słońce, aby ustalić, która to pora dnia. W rezultacie większość ludzi doskonale zdawała sobie sprawę z natury i jej cudów. W szczególności, gdy słońce znajdowało się najwyżej na niebie, mogli stwierdzić, że jest południe. Oczywiście nie potrafili obliczyć dokładnej godziny, ale wystarczało to do zaplanowania dnia i przewidywania kolejnych wydarzeń. 

Jednak potrzeba opracowania dokładniejszych mechanizmów do pomiaru czasu stawała się coraz bardziej paląca. W rezultacie już w średniowieczu odnotowano pewne postępy. W rzeczywistości w średniowieczu ludzie obliczali czas na podstawie zegarów słonecznych. Jest to urządzenie, które pozwala określić dokładny czas na podstawie pozornej pozycji słońca na niebie. Zegary słoneczne wyglądały bardzo podobnie do dzisiejszych zegarków, a wkrótce zaczęły powstawać zegary mechaniczne. Był to czas, kiedy miasta zaczęły ustawiać swoje zegary w oparciu o położenie Słońca, w wyniku czego każde miasto miało swój własny czas, który nieco różnił się od czasu w innych miejscowościach. Czas ten nazywano czasem słonecznym pozornym.

W ten sposób starożytni ludzie określali porę dnia. Chociaż dla wielu osób te metody nadal wydają się bardzo interesujące w dzisiejszym zaawansowanym świecie, nikt nie zaprzecza, że ustanowienie stref czasowych na całym świecie było ważnym krokiem w historii ludzkości.

Skoro mowa o historii: światowe strefy czasowe zostały wprowadzone w 1878 roku przez Sandforda Fleminga, szkocko-kanadyjskiego inżyniera i wynalazcę. Zgodnie z propozycją Fleminga świat podzielono na 24 strefy czasowe. W 1883 roku przedsiębiorstwa kolejowe w Stanach Zjednoczonych zaczęły stosować strefy czasowe Fleminga, a ostatecznie w 1895 roku wyznaczyły strefy czasowe Pacyfiku, Gór, Środkową i Wschodnią.

Wprowadzenie czasu wschodnioamerykańskiego (EST) w Stanach Zjednoczonych

Stany Zjednoczone były jednym z pierwszych krajów, które przyjęły czas wschodni standardowy (EST). Kraj ten zaczął stosować system czasu standardowego 18 listopada 1883 roku. Do tego czasu większość największych sieci kolejowych przeszła na czas standardowy. Nowy system obejmował cztery strefy czasowe: wschodnią, środkową, górską i pacyficzną. Zegary zostały zsynchronizowane, co ułatwiło komunikację i podróżowanie między różnymi stanami. Minęło jednak sporo czasu, zanim inicjatywa branży kolejowej objęła cały kraj. Nowy system stref czasowych nie był jeszcze oficjalnie obowiązujący w Stanach Zjednoczonych przed uchwaleniem ustawy o czasie standardowym (Standard Time Act) w 1918 roku.

Powodem tego było to, że ludzie nie potrafili tak szybko dostosować się do zmian i przez lata nadal stosowali stare oznaczenia czasu. Jednak korzyści płynące z tego rozwiązania stawały się coraz bardziej oczywiste. W szczególności stosowanie czasu wschodniego (EST) wiązało się z licznymi zaletami w dziedzinie podróży i komunikacji. W 1918 roku kraj ogłosił oficjalną ustawę – „Standard Time Act” – i Stany Zjednoczone zaczęły wdrażać strefy czasowe zgodnie z zaleceniami kolei. Ustawa ta ustanowiła również czas letni. 

Czas standardowy szybko rozprzestrzenił się za ocean i dotarł na zachód w 1938 roku, gdy Międzystanowa Komisja Handlu (ICC) wprowadziła nowe zasady zarządzania strefami czasowymi oparte na rozwiązaniach stosowanych przez koleje. Poszczególne stany szybko dostosowały się do nowych standardów czasowych i wdrożyły je, stosując czas wschodnioamerykański (EST). Na przykład stan Kentucky włączył swoje hrabstwa do strefy czasu wschodnioamerykańskiego w latach 40. XX wieku, a proces ten zakończył się w 1961 roku, kiedy to cały stan przeszedł na czas wschodnioamerykański. 
Kolejną ważną datą dla wprowadzenia czasu wschodnioamerykańskiego (EST) w Stanach Zjednoczonych jest rok 1884, kiedy to w Waszyngtonie odbyła się Międzynarodowa Konferencja Meridianowa. Był to moment, w którym delegaci z różnych krajów spotkali się i uzgodnili wybór Królewskiego Obserwatorium Astronomicznego w Greenwich w Anglii jako oficjalnego południka zerowego (punktu „zero”). Zgodnie z tą decyzją podróż na wschód od południka zerowego oznaczała przesunięcie czasu o godzinę do przodu w każdej strefie czasowej, natomiast podróż na zachód – cofnięcie czasu o godzinę. Obecnie znaczna część Stanów Zjednoczonych oraz wiele innych krajów stosuje czas wschodnioamerykański (EST).

Jak obecnie funkcjonuje czas wschodnioamerykański (EST)?

Mechanizm działania czasu wschodnioamerykańskiego (EST) jest dość łatwy do zrozumienia, zwłaszcza jeśli znają Państwo podstawowe zasady dotyczące stref czasowych. Sprawa jest prosta: w ciągu doby jest 24 godziny, a na całym globie występuje 360 stopni długości geograficznej. Jeśli podzielimy te 360 stopni przez 24 godziny, otrzymamy 15 stopni długości geograficznej, co odpowiada różnicy jednej godziny między poszczególnymi strefami czasowymi. W związku z tym istnieje łącznie 24 strefy czasowe. Każda z nich jest mierzona od punktu początkowego, zwanego „punktem zerowym”, czyli południka zerowego, ponieważ znajduje się on w Obserwatorium w Greenwich w Anglii. Czas w tym miejscu znany jest jako czas średni Greenwich (GMT) lub czas uniwersalny. 

Czas
wschodni standardowy (EST) to GMT minus 5 godzin. W związku z tym, gdy w strefie czasowej wschodniej jest południe, w Greenwich będzie godzina 17:00. Czas wschodni standardowy rozciąga się od północnej Kanady po południową Panamę, położoną w pobliżu równika. EST graniczy na wschodzie z czasem atlantyckim standardowym (AST), natomiast na zachodzie otacza go czas środkowy standardowy (CST).

Czym są czas wschodni standardowy (EST) i czas letni wschodni (EDT)?

EST (czyli strefa czasowa czasu standardowego wschodniego) to UTC-5:00. Innymi słowy, strefa czasu wschodniego standardowego ma przesunięcie względem czasu UTC wynoszące minus 5 godzin. Oznacza to, że wszystkie regiony w strefie czasu wschodniego standardowego są o 5 godzin opóźnione względem uniwersalnego czasu koordynowanego (UTC). Gdy w Londynie (gdzie obowiązuje czas UTC) jest godzina 12:00 w południe, w Connecticut i Ontario jest dopiero godzina 19:00.

Czas letni wschodni (EDT) jest opóźniony o zaledwie 4 godziny w stosunku do czasu uniwersalnego (UTC-4:00), ponieważ uwzględnia on czas letni. Czas letni obowiązuje wiosną i latem. Stany należące do strefy czasowej EST przechodzą na czas letni wschodni (EDT) w drugą niedzielę marca. Powrót do czasu EST następuje w pierwszą niedzielę listopada. Zmiana ta ma na celu wydłużenie czasu dziennego o jedną godzinę w sezonie ciepłym; powszechnie panuje przekonanie, że w Stanach Zjednoczonych czas letni wprowadzono, aby pomóc rolnikom w uprawie większej ilości żywności, jednak w rzeczywistości za tą zmianą opowiadali się mieszkańcy miast oraz korporacje, które miały nadzieję na wydłużenie godzin pracy.

Terytoria w strefie czasu wschodnioamerykańskiego

Strefa czasu wschodnioamerykańskiego (EST) obejmuje wschodnią część Stanów Zjednoczonych, niektóre obszary Kanady oraz jeden stan w Meksyku: Quintana Roo. Ponadto czas EST obowiązuje w Panamie, części regionu Amazonii (Brazylia), Kolumbii, Ekwadorze oraz na wyspach Karaibów, w tym na Kubie. Może wydawać się zabawne, że w Quito, Hawanie, Nowym Jorku i Bogocie panuje ta sama godzina, ale wynika to z faktu, że te duże stolice leżą w jednej linii pionowej, co oznacza, że pod względem geograficznym wszystkie znajdują się w tej samej strefie czasowej. 

W Stanach Zjednoczonych znajduje się łącznie 17 stanów, które w całości leżą w strefie czasowej EST. Należy jednak pamiętać, że niektóre z tych stanów stosują czas letni, więc w miesiącach letnich przechodzą na strefę czasową EDT. Powracają one jednak do czasu EST w drugą niedzielę marca o godz. 2:00 w nocy. Oto stany objęte strefą czasową EST w Stanach Zjednoczonych:

• Maryland
• Georgia
• Nowy Jork
• Maine
• Wirginia Zachodnia
• New Hampshire
• Connecticut
• Delaware
• New Jersey
• Karolina Południowa
• Karolina Północna
• Ohio
• Pensylwania
• Rhode Island
• Vermont
• Massachusetts
• Wirginia

Ponadto w Stanach Zjednoczonych istnieje pięć stanów, których terytorium obejmuje zarówno strefę czasu wschodniego, jak i czas środkowy standardowy (CST): Indiana, Tennessee, Floryda, Kentucky i Michigan. Co ciekawe, podział na strefy czasowe w Stanach Zjednoczonych został zapoczątkowany przez przedsiębiorstwa kolejowe, jednak gdy w 1938 r. zarządzanie strefami czasowymi przejęła Międzystanowa Komisja Handlu, granice strefy czasu wschodniego przesunęły się na zachód. Po raz kolejny czynniki handlowe i społeczne przeważyły nad uwarunkowaniami geograficznymi.

W Kanadzie istnieją jedynie trzy terytoria, które częściowo leżą w strefie czasowej EST: Quebec, Ontario i Nunavut. Należy również zauważyć, że prowincje te stosują czas letni zsynchronizowany z USA, choć występują tu bardzo nieliczne wyjątki.

Strefa czasowa EST – największe miasta w strefie czasowej EST

Ponieważ strefa czasowa EST obejmuje tak dużą część Stanów Zjednoczonych, w jej obrębie znajduje się kilkadziesiąt dużych miast w USA. W rzeczywistości większość osób, słysząc o strefie czasowej EST, myśli właśnie o Stanach Zjednoczonych. I nie mylą się: do znanych przykładów dużych miast w Stanach Zjednoczonych należą Nowy Jork, Waszyngton, Filadelfia, Floryda, New Jersey, Atlanta, Baltimore, Buffalo i Cleveland. Inne duże miasta w strefie czasowej EST to Ontario, Quebec, Guayaquil, Hamilton, Bogota, Nassau, Lima, Panama City, Quito oraz Hawana. Należy jednak pamiętać, że chociaż strefa czasowa EST obejmuje większość terytorium Stanów Zjednoczonych, „czas nowojorski” nie jest taki sam jak czas w Los Angeles czy San Francisco. Dlatego dzwoniąc do przyjaciela lub partnera biznesowego na Zachodnim Wybrzeżu, należy obliczyć, która jest tam godzina, zamiast opierać się na czasie nowojorskim i strefie EST.

Szacuje się, że w strefie czasu wschodnioamerykańskiego (EST) w Stanach Zjednoczonych mieszka prawie 142 miliony osób. Największy udział w całkowitej liczbie mieszkańców mają Nowy Jork (ponad 19 milionów osób), Floryda (prawie 17 milionów osób) oraz Pensylwania (około 12,5 miliona osób). Jednak mimo że liczba ta wydaje się dość duża, w rzeczywistości tak nie jest. Na przykład Chiny, mimo że liczą prawie 1,38 miliarda mieszkańców (stan na 2016 r.), w całości znajdują się w jednej strefie czasowej. Jak to możliwe? Chiński rząd postanowił, że cały kraj powinien kierować się czasem pekińskim – niezależnie od tego, czy jest to wygodne, czy nie.

Jak przeliczyć czas EST na inne strefy czasowe?

Przeliczanie czasu EST na inne strefy czasowe jest prawdopodobnie najłatwiejsze przy użyciu różnych narzędzi internetowych. Miliony osób podróżujących po całym świecie starają się ustalić dokładną godzinę w miejscu docelowym przed przyjazdem. Nie będą Państwo jednak musieli poświęcać na to więcej czasu, jeśli zrozumieją Państwo podstawowe zasady przeliczania czasu EST na inne strefy czasowe. Należy tylko pamiętać, że

• czas EST wyprzedza czas środkowoamerykański (CST) o 1 godzinę. 
• EST wyprzedza czas górski (MST) o 2 godziny.
• EST wyprzedza czas standardowy Pacyfiku (PST) o 3 godziny.

W związku z tym, aby przeliczyć czas EST na CST, należy odjąć jedną godzinę; aby przeliczyć czas EST na MST, należy odjąć dwie godziny, a aby przeliczyć czas EST na PST, należy odjąć trzy godziny.

Mało znane fakty dotyczące stref czasowych

Gdyby nie istniały strefy czasowe, nie byłoby możliwe, aby w południe Słońce znajdowało się w najwyższym punkcie na niebie we wszystkich krajach na Ziemi. Ziemia obraca się o 15 stopni na godzinę, dlatego sensowne jest podzielenie świata na 24 strefy czasowe, z których każda obejmuje obszar 15 stopni. Skoro już wie Pan/Pani, czym są strefy czasowe i jak się z nich korzysta, a także wie Pan/Pani, czym jest UTC i przesunięcie względem UTC, przyjrzyjmy się kilku interesującym kwestiom związanym ze strefami czasowymi:

• Kontynentalna część Stanów Zjednoczonych obejmuje cztery różne strefy czasowe: strefę czasową górską, środkową, wschodnią oraz pacyficzną.
• UTC, znany również jako czas średni Greenwich, jest wyznaczany w oparciu o Obserwatorium w Greenwich w Anglii. Punkt ten nazywa się oczywiście południkiem zerowym.
• Strefa czasowa EST jest de facto oficjalnym czasem dla całych Stanów Zjednoczonych, ponieważ jest to strefa czasowa stolicy, jaką jest Waszyngton.
• Ponad połowa ludności Stanów Zjednoczonych mieszka w strefie czasowej wschodniej, a strefa EST obejmuje również najbardziej zaludnione miasto w USA, Nowy Jork.
• Ramówki telewizyjne w Stanach Zjednoczonych są zazwyczaj podawane według czasu wschodnioamerykańskiego, podobnie jak większość gazet. Programy są nadawane o różnych porach w różnych częściach Stanów Zjednoczonych, aby uwzględnić różne strefy czasowe. Wydarzenia na żywo są jednak planowane według czasu wschodnioamerykańskiego i czasu pacyficznego. Widzowie przebywający w innej strefie czasowej muszą samodzielnie obliczyć godzinę rozpoczęcia.
• Kanada stosuje taką samą liczbę stref czasowych jak Stany Zjednoczone: 6. Jednak Francja ma zdecydowanie najwięcej stref czasowych, ponieważ posiada liczne terytoria na całym świecie. We Francji jest łącznie 12 stref czasowych; w istocie oznacza to, że słońce nigdy nie zachodzi we Francji – to dziwna myśl, ale mimo wszystko prawdziwa.
• Wszystkie komputery i telefony komórkowe automatycznie dostosowują zegar po przejściu do innego strefy czasowej. Nie dotyczy to jednak zegarka na rękę; należy go ustawić ręcznie.
• Rosja położona jest geograficznie w aż dwunastu strefach czasowych. Jednak w 2010 roku prezydent Władimir Putin podjął decyzję o zniesieniu trzech stref czasowych, w związku z czym obecnie Rosja ma tylko dziewięć stref czasowych. Decyzja ta została podjęta w celu ułatwienia handlu i komunikacji między niektórymi rozległymi regionami Rosji a Moskwą – nie wiadomo jednak, jak do tego podchodzą mieszkańcy Syberii.
• Podróż samolotem do regionu o ujemnym przesunięciu czasowym względem czasu UTC przypomina cofnięcie się w czasie. Mogą Państwo wyruszyć o godz. 20:00 i dotrzeć do innego kraju o godz. 16:00. Analogicznie, udając się na wschód, podróżują Państwo w przyszłość. Dzieje się tak z powodu różnic stref czasowych i jest to przyczyną jet lag. Co ciekawe, łatwiej jest radzić sobie z jet lagiem podczas podróży na zachód. Okazuje się, że podróż na wschód wydłuża dzień, a nasz organizm znacznie trudniej radzi sobie z tą zmianą niż ze skróceniem dnia, co ma miejsce podczas podróży na zachód.
• Ani na biegunie północnym, ani na południowym nie ma stref czasowych – ponieważ wszystkie linie długości geograficznej przecinają się na biegunach, nie przypisano żadnych oficjalnych stref czasowych do bieguna południowego ani północnego. Czy to oznacza, że na biegunach Ziemi czas stoi w miejscu? Nie do końca – większość międzynarodowych ośrodków badawczych po prostu stosuje strefę czasową najbliższego obszaru zamieszkałego lub swojego kraju macierzystego. 
• Zastanawiają się Państwo, która jest godzina w kosmosie? Okazuje się, że astronauci na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej stosują strefę czasową GMT.
• Korea Północna jest jedynym krajem na świecie, który stworzył własną strefę czasową. Trwało to zaledwie kilka lat, ale w latach 2015–2018 Korea Północna ogłosiła, że stosuje własny czas pjongjański. Od tego czasu powróciła do stosowania tego samego czasu co Korea Południowa i Japonia, ale należy jej pogratulować próby ustanowienia własnego czasu!
• Jedynymi dwoma stanami w USA, które nie przechodzą na czas letni, są Hawaje i Arizona. Ponadto terytoria amerykańskie, takie jak Guam i Portoryko, również pomijają tę zmianę.
• Iran, Sri Lanka i Afganistan należą do nielicznych krajów na świecie, w których strefy czasowe są podzielone co pół godziny: na przykład Iran znajduje się w strefie GMT+03:30. Jeszcze bardziej zadziwiające są niektóre miejsca w Nowej Zelandii i Australii Zachodniej, gdzie różnice stref czasowych są podzielone na piętnastominutowe przedziały.
• Najmniejszym miejscem na Ziemi podzielonym między dwie strefy czasowe jest wyspa Märket na Morzu Bałtyckim. Wyspa ta należy zarówno do Szwecji, jak i do Finlandii, w związku z czym obowiązują na niej czas szwedzki i fiński z różnicą jednej godziny. Być może miałoby to sens w przypadku większej wyspy, ale Märket ma powierzchnię równą czterem boiskom piłkarskim. 

Podsumowanie

Teraz, gdy dysponują Państwo już obszerną wiedzą na temat czasu wschodnioamerykańskiego (EST) i jego historii, rozumieją Państwo jego mechanizm działania oraz znają terytoria, na których obowiązuje ten czas, mogą Państwo śmiało nazwać się ekspertami w dziedzinie stref czasowych EST, ponieważ jest to praktycznie wszystko, co przeciętna osoba powinna wiedzieć na temat czasu wschodnioamerykańskiego. Mamy nadzieję, że nie będą Państwo już mieli problemów z przeliczaniem czasu na inne strefy czasowe, jednak nie da się całkowicie uniknąć jet lag i towarzyszących mu dezorientujących odczuć. Proszę po prostu przyzwyczaić się do tego faktu i podróżować bezpiecznie!

Kraje i terytoria, w których obowiązuje czas wschodnioamerykański standardowy (EST)

Liczba krajów i terytoriów: 9

Kraj	Największe miasto	Przesunięcie UTC	Czas lokalny	Czas letni
Bahamy	Nassau	UTC−5 / −4	19:08	Tak
Haiti	Port-au-prince	UTC−5 / −4	19:08	Tak
Jamajka	Kingston	UTC−5	18:08	Nie
Kajmany	Cayman	UTC−5	18:08	Nie
Kanada	Toronto	UTC−5 / −4	19:08	Tak
Meksyk	Cancún	UTC−5	18:08	Nie
Panama	Panama	UTC−5	18:08	Nie
Stany Zjednoczone Ameryki	Nowy Jork	UTC−5 / −4	19:08	Tak
Turks i Caicos	Grand Turk	UTC−5 / −4	19:08	Tak